Mechelse Kater
K
P

De man zonder hoofd

 

Frederik had goede zaken gedaan. De marskramer had na een tocht van twee weken die hem langs Banholt, Mheer, Noorbeek en Sleenaken had gevoerd zowaar in Epen zijn laatste handel, bestaande uit garen en wol, uit kunnen venten aan de neringdoende snijder. Voldaan verliet hij na een stevige maaltijd en een flink glas bier het dorp Epen en wandelde

Over het zandpad richting de Geul waar hij hoopte op tijd aan te komen om nog te worden overgezet door de veerman om zo, de dag voor kerst, nog zijn geliefde vrouw te kunnen bereiken die samen met hem en hun drie kinderen woonde te Vijlen.

Het was nog niet ver in de middag maar het schemerde reeds en Frederik spoorde zijn ezel aan om niet te laat te komen want de veerman stond bekend als een zeer bijgelovig mens en menigeen had al eens vergeefs bij hem aangeklopt als men, op een in zijn ogen, gevaarlijk tijdstip een overtocht wilde wagen. Bij de veerman aangekomen bleek deze net zijn boot en tuig weg te bergen en antwoorde desgevraagd: “Maar neen het is winter en de schemer is reeds ingevallen, ge weet toch dat in het bosch aan den overkant den man zonder hoofd rondwaart”. 

Frederik liet de veerman verder vertellen over de man zonder hoofd.

“Het gebeurde 80 jaar geleden dat een man, de nacht voor kerst de overtocht wilde maken vanaf de overkant naar deze zijde van de rivier. Mijn grootvader wilde de kerstavond met zijn gezin doorbrengen en besloot niet uit te varen en liet de man aan de overkant. Des nachts woei er een flinke storm, maar boven het gebulder uit was het geloei van wolven nog te horen. De volgende morgen, de eerste kerstdag, ging mijn grootvader toch naar de overzijde om de man alsnog een over te varen. Bij het wachthuis aangekomen deed hij een gruwelijke vondst. Het afgekloven hoofd van man lag in de deuropening. Het lichaam van de man was echter nergens te bekennen. Sinds die dag spookt het aan de overkant en met name rond de kerstdagen is het erg gevaarlijk.”

 

Daar de veerman zelf geen gezin had en Frederic hem met zijn goed gevulde buidel kon overtuigen bracht de veerman hem toch naar de overzijde. Aan land gekomen draaide Frederik zich om, om nog afscheid te kunnen nemen, maar de veerman was al weer op weg naar zijn huis.

 

Toch wat gespannen wandelde Frederik door het bos richting Vijlen en na een kilometer of wat voelde hij dat hij niet alleen liep door het bos. De maan stond recht achter hem en hij   ......?